Πρόσωπα της Ιεράς Μονής των Σπηλαίων του Πσκωφ
Ιστορικά και κανονικά ερείσματα ενότητας της Ρωσικής Εκκλησίας
Λιτανεία προς τιμήν του Αγίου Ειρηνάρχου του Εγκλείστου 2019
Μητροπολίτης Ονούφριος μιλά για την πορεία της κανονικής Ορθοδοξίας στην Ουκρανία
Εδώ, στην υψηλή όχθη του ποταμού Σεκσνά, αναπαύεται ειρηνικά η εκκλησία των Εισοδίων της Θεοτόκου. Περιφέρεια Βόλογκντα
Η παράδοση των εορταστικών εκδηλώσεων της Αποκριάς στο Νταβίντοβο ξεκίνησε το 2004. Τότε, οι ενορίτες του Ιερού Ναού της Παναγίας του Βλαντίμιρ διοργάνωσαν την πρώτη γιορτή για τους χωρικούς. «Θα βγούμε για βόλτα, για κουβέντα, για τραγούδι, για παιχνίδια με τα παιδιά μας, αφού μπαίνουμε στη Μεγάλη Τεσσαρακοστή». Τα γλέντια στο Νταβίντοβο, όπως πάντα, ξεκινούν με πομπή: οι δεσποινίδες βγαίνουν στο δρόμο από την πλευρά του Ροστόφ, ενώ από την πλευρά του Ουγκλίτς πορεύονται οι άντρες. Και όταν συναντηθούν, αρχίζει ο χορός στην πλατεία του χωριού, τα γλέντια και τα παιχνίδια.
Το 2011, μαζί με έναν ανταποκριτή του περιοδικού «Ο Θωμάς», επισκεφθήκαμε την Ιερά Μονή της Αγίας Ελισάβετ στο Μινσκ. Οι αδελφές φροντίζουν τους άρρωστους και τους άστεγους. Από αυτό το ταξίδι κράτησα στη μνήμη μου ιδιαίτερα τα λόγια της αδελφής Ιλαρίας, επιστημονάρχισσας της Μονής: «Ορισμένοι για κάποιο λόγο πιστεύουν ότι όσο ψηλότερο και χοντρότερο είναι το τείχος του μοναστηριού, τόσο πιο πνευματικοί είναι αυτοί που κρύβονται πίσω από αυτό. Και όσο πιο απόμακροι και σκυθρωποί είναι, τόσο πιο ισχυρή είναι η πίστη τους. Παράξενο. Οι πιο πνευματικοί άνθρωποι που έχω συναντήσει ήταν οι πιο απλοί και οι πιο ανοιχτοί». Αυτή τη φωτογραφία την τράβηξα σε καταφύγιο αδέσποτων σκύλων της Μονής.
Ήταν αρχές της δεκαετίας του 2000. Η φωτογραφία τραβήχτηκε στο τέλος της εποχής του φιλμ στη λίμνη Μπίσεροβο, στην περιφέρεια Μόσχας. Εκείνος ο χειμώνας δεν ήταν πολύ κρύος και ο πάγος στο λίμνη ήταν «λεπτός». Όταν ο πατήρ Σέργιος άρχισε να τελεί την ακολουθία και όλοι στάθηκαν γύρω από την κολυμπήθρα, ο πάγος άρχισε να βουλιάζει και τελικά ο παππούλης βρέθηκε με τα πόδια μέχρι την κνήμη μέσα στο νερό. Δεν φτάνει αυτό, αποδείχθηκε ότι είχαν ξεχάσει το ραντιστήρι στην όχθη. Όσους τόλμησαν να πλησιάσουν πιο κοντά, ο παππούλης τους ράντισε κατευθείαν με την παλάμη του. Ευτυχώς, ο πάγος άντεξε την δίωρη ακολουθία και κανένας δεν έκανε αναγκαστικό μπάνιο.
Ο πατήρ Σαββάτιος αναστηλώνει τον Ιερό Ναό Θεοφανείων «στο Νησί» στην πατρίδα του αγίου ναυάρχου Θεόδωρου Ουσακόφ στο χωριό Χοπιλιόβο, στην περιφέρεια Γιαροσλάβλ. Μας έλεγε: «Όλη η ιερατική μου ζωή είναι γεμάτη με ερειπωμένες εκκλησίες. Μέσα στα 20 χρόνια, αναστηλώσαμε οκτώ ναούς και τέσσερα μοναστήρια. Και παντού έπρεπε να είμαι εργοδηγός: να προμηθεύομαι τσιμέντο, να ψάχνω εργάτες, να μελετάω όλες τις οικοδομικές λεπτομέρειες...»
1/30/2026