Δυο Θαύματα που Προέκυψαν μέσα από τις Προσευχές προς τον Άγιο Σπυρίδωνα Τριμυθούντας

Υπάρχουν πραγματικά «λαϊκοί» Άγιοι στην Ορθοδοξία, και ανάμεσά τους είναι ένας από τους πρώτους Αγίους ως Γοργοεπήκοος, ο Άγιος Σπυρίδωνας Τριμυθούντας. Δημοσιεύουμε δυο τέτοιες ιστορίες.

Φωτογραφία – Ο Άγιος Σπυρίδωνας Τριμυθούντας. Φωτογραφία: verh-myachkovo.cerkov.ru     

Η Βοήθεια του Αγίου για τη Στέγαση σε μια Δύσκολη Κατάσταση

Ναταλία, Μόσχα:

Αυτή η ιστορία συνέβη πριν από ένα χρόνο, όταν βρισκόμουν σε μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση της ζωής μου. Μετά το διαζύγιό μου από τον σύζυγό μου, έπρεπε να βρω ένα καινούργιο μέρος για να ζήσω. Το μόνο μου περιουσιακό στοιχείο εκείνη την εποχή ήταν ένα ημιτελές, εγκαταλελειμμένο σπίτι, αν και αρχικά ήταν καλό. Αυτό το σπίτι ήταν το μόνο πράγμα στο οποίο μπορούσα να βασιστώ για να αγοράσω μετέπειτα το δικό μου. Ένας φίλος μου σύστησε έναν μεσίτη, και αποδείχθηκε θρησκευόμενος άνθρωπος, ένας αληθινός Ορθόδοξος Χριστιανός. Ανέλαβε το ακίνητό μου. Πήγαμε να δούμε το σπίτι μαζί και στη συνέχεια ανακοίνωσε την αμοιβή του - 3% από την τιμή πώλησης.

Αυτός ο μεσίτης είπε ότι η πώλησή του θα ήταν δύσκολη, με βάση την εμπειρία του, επειδή το σπίτι ήταν μεγάλο, 400 τετραγωνικά μέτρα. Ήταν ένα μεγάλο ημιτελές κτίριο, ακατοίκητο και θα απαιτούσε μια σημαντική επένδυση. Επιπλέον, ήταν ένα εγκαταλελειμμένο ημιτελές κτίριο που στεκόταν για αρκετά χρόνια χωρίς συντήρηση.

Η κύρια δυσκολία ήταν ότι οι άνθρωποι δεν ενδιαφέρονται να αγοράσουν μεγάλα διαμερίσματα αυτές τις μέρες επειδή οι οικογένειές τους δεν είναι τόσο μεγάλες, συν τους φόρους, συν πολλά χρήματα που πρέπει να επενδυθούν σε ανακαινίσεις ένα τέτοιο σπίτι που να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες. Και αυτό είναι αλήθεια, και το ζήτημα έπρεπε να λυθεί επειγόντως, αφού μετά βίας μπορούσα να πληρώσω το ενοίκιο μόνος μου, για να το θέσω ήπια, ζούσα σε μια επισφαλή οικονομική κατάσταση.

Βγάλαμε το σπίτι προς πώληση και έπρεπε επίσης να μειώσουμε την τιμή. Αλλά καθ' όλη τη διάρκεια της περιόδου, δεν υπήρξε ούτε ένα τηλεφώνημα για να ρωτήσουμε για την τιμή, απλώς για να ρωτήσουμε. Καμία κλήση! Μειώναμε την τιμή για καλό σκοπό, αλλά ήταν μάταιο.

Πέρασαν πολλοί μήνες και μια μέρα αυτός ο κτηματομεσίτης μου τηλεφώνησε και είπε ότι ερχόταν να δείξει το σπίτι μας: άνθρωποι είχαν τηλεφωνήσει και ήθελαν να το δουν. Αφού έδειξε το σπίτι, είπε ότι αυτοί οι άνθρωποι είχαν καταθέσει μια προκαταβολή, που σημαίνει ότι αφιέρωναν χρόνο για να πουλήσουν το διαμέρισμα για να μπορέσουν να αγοράσουν το σπίτι, κατέβαλαν μια μηνιαία προκαταβολή.

Τελικά, η πώληση ολοκληρώθηκε. Και όταν συναντηθήκαμε με τον κτηματομεσίτη, μου είπε ότι είχε χάσει κάθε ελπίδα, κυριολεκτικά είχε χάσει κάθε ελπίδα ότι θα μπορούσαμε να το πουλήσουμε. Παρά το γεγονός ότι το σπίτι ήταν στην αγορά κατά τη διάρκεια της σεζόν. Προσευχήθηκε στον Άγιο Σπυρίδωνα του Τριμυθούντος, ζητώντας τη βοήθειά του. Υποσχέθηκε στον Άγιο: «Σε παρακαλώ βοήθησέ με να πουλήσω το σπίτι, και αν πουληθεί, δεν θα χρεώσω αυτόν τον πελάτη χρήματα για τις υπηρεσίες μου!»

“Προσευχήθηκε στον Άγιο Σπυρίδωνα το βράδυ για την πώληση του σπιτιού του, και το επόμενο πρωί τηλεφώνησε και αμέσως έγινε η αγορά.”

Έτσι προσευχήθηκε το βράδυ, και το επόμενο πρωί τηλεφώνησε και αμέσως έγινε η αγορά. Μια πραγματικά καταπληκτική οικογένεια, τριών γενεών, έφτασε. Και το πρώτο πράγμα που είπε ο αγοραστής ήταν: «Έψαχνα ακριβώς αυτό το είδος σπιτιού! Ήθελα ακριβώς αυτό το είδος σπιτιού για να ζήσουμε όλοι μαζί!» Με άλλα λόγια, στα οράματα και τα σχέδιά της, οραματιζόταν ακριβώς το είδος του σπιτιού που είχαμε εμείς, παρόλο που χρειαζόταν ανακαίνιση. Δεν είχαν τα χρήματα να το αγοράσουν με το κλειδί στο χέρι, και αυτή ήταν η επιλογή με την οποία ήταν απόλυτα ευχαριστημένοι.

Η ιστορία συνεχίστηκε: Δεν μπορούσα να βρω τίποτα για μένα και τα παιδιά με τα χρήματα από την πώληση του σπιτιού εκτός από ένα διαμέρισμα ενός υπνοδωματίου, και αυτό ήταν έξω από την πόλη. Απλώς δεν υπήρχαν άλλες επιλογές. Αλλά προσευχήθηκα στον Άγιο Σπυρίδωνα. Τελικά, καταφέραμε να αγοράσουμε ένα διαμέρισμα στο οποίο μπορέσαμε να δημιουργήσουμε δύο ξεχωριστά δωμάτια και μάλιστα να χωρίσουμε μια μικρή κουζίνα και ένα σαλόνι. Όλοι καταλήγουμε να ζούμε σε αυτό το διαμέρισμα τώρα, και δόξα τω Θεώ, είναι η καλύτερη επιλογή για την περίπτωσή μας, δεδομένων όλων των αρχικών συνθηκών.

Η σχέση μας με τη μητέρα μου βελτιώθηκε και βρήκαμε ένα κατάλληλο διαμέρισμα.

Ντάρια, Μόσχα:

«Αυτή η ιστορία συνέβη πριν από πολλά χρόνια. Έμενα στην περιοχή Τσαρίτσινο της Μόσχας εκείνη την εποχή. Είχα φίλους που ήταν γείτονες. Έμεναν στο ίδιο οικόπεδο με εμένα. Όταν ήρθα στην εκκλησία, δεν κατάλαβαν τον τρόπο που πήγαινα στην εκκλησία και «χωρίσαμε». Μετακόμισαν.

Τότε άρχισα να ψάχνω για ένα διαμέρισμα αντικατάστασης και αναρωτιόμουν συνεχώς πού να μείνω: είτε να μετακομίσω σε συγγενείς στο Γιασένοβο είτε να μετακομίσω πιο κοντά στη μητέρα μου στην οδό Τούλσκαγια. Και η μητέρα του ιερέα μας συνέστησε να πάω να προσευχηθώ στον Άγιο Σπυρίδωνα του Τριμυθούντος στην εκκλησία στην οδό Μπριούσοφ, όπου φυλάσσεται η θαυματουργή εικόνα και τα λείψανά του.

Προσευχήθηκα και αρχικά σχεδίαζα να μετακομίσω σε συγγενείς στο Γιασένοβο, καθώς η σχέση μου με τη μητέρα μου ήταν ψυχρή. Εκείνη την εποχή, ήμουν πιο κοντά στους συγγενείς μου... Συνάντησα επιλογές διαμερισμάτων, αλλά καμία από αυτές δεν φαινόταν πολύ κατάλληλη. Συνέχισα να προσεύχομαι θερμά στον Άγιο και συνέχισα να επισκέπτομαι την εικόνα του στην εκκλησία στην οδό Μπριούσοφ. Μετά από λίγο καιρό, είχα ένα ατύχημα, ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα, και η μητέρα μου ερχόταν να με επισκεφτεί στο νοσοκομείο κάθε μέρα. Κυρίως χάρη σε αυτό, η σχέση μας βελτιώθηκε και μετά από αυτό, άρχισα να σκέφτομαι ότι θα ήταν καλύτερο να μετακομίσω πιο κοντά της. Το να ζήσω μόνη μου δεν ήταν επιλογή για μένα.