Να είμαστε απόστολοι του Χριστού

«Ἐὰν γὰρ εὐαγγελίζωμαι, οὐκ ἔστι μοι καύχημα· ἀνάγκη γάρ μοι ἐπίκειται· οὐαὶ δὲ μοί ἐστιν ἐὰν μὴ εὐαγγελίζωμαι» (Α΄Κορ. 9: 16).

Η Σύναξη των Αγίων Δώδεκα Αποστόλων

Απόστολος στην Εκκλησία είναι αυτός που υπήρξε μαθητής του Χριστού κατά τη διάρκεια της επίγειας ζωής Του. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός επέλεξε δώδεκα από τους μαθητές Του και τους ονόμασε Αποστόλους: «Καὶ ὅτε ἐγένετο ἡμέρα, προσεφώνησε τοὺς μαθητὰς Αὐτοῦ, καὶ ἐκλεξάμενος ἀπ᾿ αὐτῶν δώδεκα, οὓς καὶ ἀποστόλους ὠνόμασε» (Λκ. 6: 13). Έζησαν μαζί Του στη διάρκεια της περιπλάνησής Του στους Αγίους Τόπους, άκουσαν τα κηρύγματά Του, ήταν μάρτυρες των θαυμάτων Του, Τον είδαν στη Θεία Δόξα και στην άκρα ταπείνωση πάνω στο Σταυρό. Όταν αναστήθηκε, Τον άγγιξαν ζωντανό, και διδάσκονταν από Αυτόν για σαράντα ημέρες, μετά την Ανάστασή Του. Τον είδαν να ανεβαίνει στον ουρανό, έλαβαν από Αυτόν το Άγιο Πνεύμα και την εξουσία να δένουν και να λύνουν στον ουρανό και στη γη.

Η εμπειρία των Αποστόλων παραδίδεται σε εμάς μέσω της Εκκλησίας ανά τους αιώνες: «Ο ἦν ἀπ᾿ ἀρχῆς, ὃ ἀκηκόαμεν, ὃ ἑωράκαμεν τοῖς ὀφθαλμοῖς ἡμῶν, ὃ ἐθεασάμεθα καὶ αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐψηλάφησαν, περὶ τοῦ λόγου τῆς ζωῆς» (Α΄ Ιω. 1:1). Επομένως, η πίστη μας βασίζεται στη μαρτυρία των Αποστόλων που υπέστησαν κακουχίες και διωγμούς: «Ἀλλ᾿ ἐν παντὶ συνιστῶντες ἑαυτοὺς ὡς Θεοῦ διάκονοι, ἐν ὑπομονῇ πολλῇ, ἐν θλίψεσιν, ἐν ἀνάγκαις, ἐν στενοχωρίαις» (Β΄ Κορ. 6:4). Η πίστη μας μέχρι και σήμερα διαφυλάσσεται εν πιστότητι και αληθεία, επειδή το τίμημά της είναι το αίμα των Αποστόλων και των μαρτύρων... Το έργο της Εκκλησίας είναι Αποστολικό, «ἐπαγωνίζεσθαι τῇ ἅπαξ παραδοθείσῃ τοῖς ἁγίοις πίστει» (Ιούδ. 1:3). Αποστολικό είναι επειδή με αυτό κηρύττεται συνεχώς το Ευαγγέλιο.

Και εμείς καλούμαστε να είμαστε απόστολοι του Χριστού στην εποχή μας. Ο Χριστός στάλθηκε από τον Θεό Πατέρα: «Ὅτι οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμόν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός Με Πατρός» (Ιω. 5:30) και έστειλε τους μαθητές Του στον κόσμο: «Καθὼς ἀπέσταλκέ Με ὁ Πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς» (Ιω. 20:21). Και εμάς σήμερα μας στέλνει να είμαστε μάρτυρές Του έως τα πέρατα της γης: «Ἀλλὰ λήψεσθε δύναμιν ἐπελθόντος τοῦ ῾Αγίου Πνεύματος ἐφ᾿ ὑμᾶς, καὶ ἔσεσθέ μοι μάρτυρες ἔν τε ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐν πάσῃ τῇ ᾿Ιουδαίᾳ καὶ Σαμαρείᾳ καὶ ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς» (Πραξ. 1:8).

Και εμείς καλούμαστε να είμαστε απόστολοι του Χριστού στην εποχή μας

Οι Απόστολοι κήρυτταν το Ευαγγέλιο πρώτα στους Ιουδαίους και μετά στα έθνη. Το ίδιο απαιτείται και από εμάς σήμερα. Δηλαδή, η Καλή Είδηση πρέπει να φτάσει σε κάθε άνθρωπο, ώστε δια του Ιησού Χριστού ο κόσμος να γνωρίσει τη σωτηρία του Θεού και την αγάπη Του για τη δημιουργία Του. Ο ευαγγελισμός είναι ευθύνη του κάθε πιστού χριστιανού: «Οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ' ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον» (Ιω. 3:16).

Αν ο Θεός έδωσε τον Μονογενή Υιό Του για τη ζωή του κόσμου, εμείς ως πιστοί στον Υιό του Θεού έχουμε καθήκον να Τον κηρύττουμε, ώστε ο κόσμος να μπορέσει να Τον γνωρίσει και οι άνθρωποι να μην απολεστούν μέσα στις αμαρτίες τους.

Ιεραποστολικές συζητήσεις στο πάρκο «Ορέχοβο-Ζούεβο». Φωτογραφία: mosbalepar.ru

Πώς μπορούμε να γνωρίσουμε στους ανθρώπους τον ενσαρκωμένο Υιό του Θεού, τον Σωτήρα μας; Μόνο εφόσον η εντολή Του για αγάπη ενσαρκωθεί μέσα μας: «Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγάπην ἔχητε ἐν ἀλλήλοις» (Ιω. 13:35). Η χριστιανική αγάπη είναι απόηχος της Θείας αγάπης, του μυστηρίου της Αγίας Τριάδας. Αυτή εκδηλώνεται, όταν ο άνθρωπος θυσιάζει τον εαυτό του για χάρη των άλλων. Δεν μπορούμε να ζούμε αυτήν την αγάπη και να την αποκτήσουμε αν δεν την βιώνουμε στο Μυστήριο της Θείας Κοινωνίας, στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, τότε που εν Χριστώ γινόμαστε ένα με τον Θεό και ο ένας με τον άλλον. Δια της Θείας Ευχαριστίας αποκτούμε εμπειρία του Πνεύματος του Θεού, και η χάρη Του ξεχειλίζει πάνω μας. Από αυτή την πηγή της χάριτος, από τη χαρά για την Ανάσταση του Χριστού και από την κοινωνία της Βασιλείας του Θεού, οι πιστοί αποκτούν τη δύναμη να ευαγγελίζονται.

Η χριστιανική αγάπη είναι απόηχος της Θείας αγάπης, του μυστηρίου της Αγίας Τριάδας

Το κήρυγμά μας για τον Αναστάντα εκ νεκρών Χριστό βασίζεται στην εμπειρία της επικοινωνίας με τον Θεό, τόσο προσωπική όσο και αυτήν που αποκτούμε στις συνάξεις των πιστών. Άνθρωπος ή ομάδα ανθρώπων που δεν έχει αυτή την εμπειρία και που δε γνωρίζει αυτό το μυστήριο δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να κηρύττει. Για αυτό το λόγο έχουμε κιόλας αδυναμία μαρτυρίας στη σύγχρονη Εκκλησία: «Ἀλλὰ ἔχω κατὰ σοῦ, ὅτι τὴν ἀγάπην σου τὴν πρώτην ἀφῆκας» (Αποκ. 2:4). Η παράδοση της ζωντανής εμπειρίας από τον δάσκαλο στον μαθητή είναι σημαντική στη ζωή των χριστιανών. Αλλιώς, το κήρυγμα του Ευαγγελίου θα μετατραπεί σε λόγους επιστημονικούς, φιλολογικούς, ιστορικούς... Αν δεν έχουμε αγίους μαζί μας, δεν θα μάθουμε την αγιότητα. Αν δεν βρούμε εκείνους που έχουν βιώσει τη χαριτωμένη ζωή, δε θα την γευτούμε. Αν δεν επικοινωνούμε με μετανοούντες, δε θα μάθουμε τη μετάνοια. Αν δε βλέπουμε με τα ίδια μας τα μάτια προσευχόμενους ανθρώπους, δε θα παρακινηθούμε στην προσευχή......

Φωτογραφία: ubrus.org

Αυτό δε σημαίνει ότι ο Θεός δεν μπορεί να δώσει στους ανθρώπους όλα αυτά, εφόσον οι ίδιοι θα τείνουν προς την αγιότητα, την προσευχή και τη μετάνοια και δεν θα βρίσκουν κανέναν να τους διδάξει. Ο Θεός κάνει και δίνει ό,τι θέλει και σε όποιον θέλει. Όμως, ο γενικός κανόνας που δίδαξε ο Κύριος και οι Απόστολοι μετά από Αυτόν είναι η παρουσία του δασκάλου μπροστά σε μαθητές: «Καὶ λέγει αὐτοῖς· δεῦτε ὀπίσω μου καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων» (Μτ. 4:19). «Ἄρατε τὸν ζυγόν μου ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ μάθετε ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι πρᾷός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ, καὶ εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν» (Μτ. 11:29). «Εἰ οὖν ἐγὼ ἔνιψα ὑμῶν τοὺς πόδας, ὁ Κύριος καὶ ὁ Διδάσκαλος, καὶ ὑμεῖς ὀφείλετε ἀλλήλων νίπτειν τοὺς πόδας» (Ιω. 13:14). «Μιμηταί μου γίνεσθε, καθὠς κἀγώ Χριστοῦ» (Α΄Κορ. 11:1).

Στην εποχή μας ο κόσμος χρειάζεται τον Χριστό για να ξεφύγει από τον πνευματικό θάνατο που βιώνει σε καθεστώς κυριαρχίας του πνεύματος του καταναλωτισμού, του ατομικισμού και της ψευδούς, διαστρεβλωμένης ελευθερίας. Ο Χριστός ίδρυσε την Εκκλησία Του σε αυτόν τον κόσμο για να είναι εικόνα της ενότητάς Του με την ανθρωπότητα και της ενότητας των ανθρώπων μεταξύ τους μέσω Αυτού. Η Εκκλησία φανερώνει στους ευσεβείς πιστούς και στους αγίους τη ζωή του μέλλοντος αιώνος και το φως της αιώνιας ζωής που πραγματώνονται μέσα τους με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος. Μέσω της Εκκλησίας, ο Θεός ανάβει στις καρδιές μας τη φωτιά της αγάπης Του για να καταστρέψει τα αγκάθια των παθών μας, του εγωισμού και της υπερηφάνειάς μας. Έτσι, θα μπορέσουμε να εξαγνιστούμε και να γίνουμε λυχνάρια που φέρουν το φως του Λόγου του Θεού για τη σωτηρία του κόσμου. Αμήν.