Ο Άγιος Εφραίμ, ο αστραπιαίος θαυματουργός

Ο Άγιος Εφραίμ Νέας Μάκρης, ο θαυματουργός Τον Μάιο του 2026, στο μετόχι της Λαύρας της Αγίας Τριάδας και του Αγίου Σεργίου στη Μόσχα, πραγματοποιήθηκε βραδιά μνήμης του Αγίου Εφραίμ του Νέου, του θαυματουργού της Νέας Μάκρης. Οι διοργανωτές της εκδήλωσης, οι συνεργάτες του ορθόδοξου πολιτιστικού κέντρου «Θαβώρ», την αφιέρωσαν στην επέτειο των 600 χρόνων από το μαρτυρικό τέλος (1426) του Αγίου Οσιομάρτυρα Εφραίμ.

Ο άγιος που αγιοκαταταχτηκε πρόσφτα προστέθηκε στο αγιολόγιο της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας στις 28 Δεκεμβρίου 2011. Μέσα σε 15 χρόνια έγινε γνωστός και κέρδισε την αγάπη των ορθόδοξων Ρώσων, και πλέον ο Άγιος Εφραίμ ζει στις καρδιές πολλών πιστών, που προσφεύγουν σ’ αυτόν για βοήθεια, προστασία και θεραπεία. Αυτό το επιβεβαιώνει ο μεγάλος αριθμός πιστών που συγκεντρώνονται στην εορταστική εκδήλωση και οι πολυάριθμες μαρτυρίες τους για τη χαρισματική μεσιτεία του Αγίου.

Ο πρώτος που συνέβαλε πνευματικά στο έργο της αγιοκατάταξης και στη διάδοση της φήμης του Αγίου οσιομάρτυρα Εφραίμ στη Ρωσία ήταν ο πρωτοπρεσβύτερος Ανδρέας Πιρογκόβ. Από το 2004 ήταν προϊστάμενος του Ιερού Ναού Θεοφανίων στην πόλη Χίμκι της Περιφέρειας Μόσχας. Εκεί στις 16 Ιανουαρίου του 2013, την ημέρα του εορτασμού της ανεύρεσης των λειψάνων του οσιομάρτυρα Εφραίμ, έγινε ανακομιδή των ιερών κειμηλίων που δωρίστηκαν από την Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στη Νέα Μακρή. Πρόκειται για την εικόνα του Αγίου Εφραίμ, το σκουφάκι και παντοφλάκι του, ένα κομμάτι από το δέντρο στο οποίο βασανίστηκε ο Άγιος Εφραίμ, καθώς και χώμα από τον τόπο των βασανιστηρίων του. Με την ευλογία του Μητροπολίτη Κρουτίσης και Κολόμνας Γιουβενάλιου, ο πατήρ Ανδρέας παρήγγειλε εικόνες του Αγίου Εφραίμ και εξέδωσε δύο βιβλία για αυτόν στη ρωσική γλώσσα.

Μέσα σε 15 χρόνια ο Άγιος Εφραίμ έγινε γνωστός και κέρδισε την αγάπη των ορθόδοξων Ρώσων, και πλέον ζει στις καρδιές πολλών πιστών

Ο Άγιος Εφραίμ ο Νέος, ο θαυματουργός της Νέας Μάκρης, τιμάται ιδιαίτερα στη γυναικεία Ιερά Μονή του Ιερού Μανδηλίου και της Παναγίας των Βλαχερνών, η οποία βρίσκεται κοντά στη Μόσχα, στον οικισμό Ντεντένεβο της περιφέρειας Ντμίτροβ. Εδώ, η ρασοφόρα μοναχή Αλεξάνδρα (Μάρκοβα) διαβάζει καθημερινά μαζί με τους πιστούς τους Χαιρετισμούς του Αγίου Οσιομάρτυρα Εφραίμ, ασκεί διαφωτιστικό έργο και συλλέγει μαρτυρίες για τη ζωή και τα θαύματά του, ώστε να καταστεί γνωστός και στη Ρωσία ένας από τους μεγαλύτερους αγίους. Ακριβώς εδώ καταφθάνουν άνθρωποι από διάφορες γωνιές της Ρωσίας, για να προσευχηθούν μπροστά στην εικόνα του Αγίου Εφραίμ, να προσκυνήσουν το παντοφλάκι του και να ζητήσουν από τον άγιο τις πρεσβείες του ενώπιον του Θεού, την ευλογία, τη βοήθεια, την προστασία και τη θεραπεία. Ευχαριστούν τον άγιο Εφραίμ ως τον ιδιαίτερο και σημαντικό προστάτη τους και παρηγορητή των ψυχών και των σωμάτων τους.

Η Ιερά Μονή του Ιερού Μανδηλίου και της Παναγίας των Βλαχερνών. Φωτογραφία: vlaherna.ru

Ο Κωνσταντίνος Μόρφης, ο μετέπειτα Οσιομάρτυρας Εφραίμ, γεννήθηκε από απλούς και ευσεβείς γονείς σε πολυμελή οικογένεια στις 14 Σεπτεμβρίου του 1384, την ημέρα της εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού του Κυρίου, στην πόλη των Τρικάλων. Το σπίτι τους βρισκόταν σε κοντινή απόσταση από τη μικρή εκκλησία αφιερωμένη στον Άγιο Αρχιδιάκονο και Πρωτομάρτυρα Στέφανο, όπου βαφτίστηκε ο Κωνσταντίνος. Σήμερα, σώζονται ακόμη τμήματα της οικίας του Αγίου και αποτελεί τόπο προσκυνήματος για τους πιστούς. Στον προσκυνηματικό ναό του Αγίου Στεφάνου, ο οποίος εγκαινιάστηκε το 2022, τελούνται εορταστικές ιερές ακολουθίες κατά τις ημέρες μνήμης του Αγίου Οσιομάρτυρα Εφραίμ.

Ο Κωνσταντίνος, όπως και τα αδέλφια του, έχασε τον πατέρα του σε μικρή ηλικία, γι’ αυτό και την φροντίδα των παιδιών ανέλαβε η μητέρα τους, η οποία αποτελούσε πρότυπο για όλους. Όλη η οικογένεια εκκλησιαζόταν και ζούσε την εκκλησιαστική ζωή. Από την παιδική του ηλικία, ο Κωνσταντίνος Μόρφης έτρεφε ένθερμη αγάπη για τον Θεό, την Παναγία και τους αγίους. Βάση της πνευματικής του ζωής ήταν η συχνή προσευχή.

Όταν την πόλη τους την κατέλαβαν οι Τούρκοι, ο Κωνσταντίνος Μόρφης, σε ηλικία 14 ετών, με την ευλογία της μητέρας του εισήλθε σε μοναστήρι, για να αποφύγει το παιδαμόζωμα. Επιθυμούσε η ζωή του να είναι αγνή και ενάρετη.

Ο Κωνσταντίνος έφτασε στο σταυροπηγιακό μοναστήρι του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και αφιερώθηκε με ένθερμο ζήλο στη μοναστική ζωή. Το μοναστήρι αυτό υπήρχε ήδη από τον 10^ο αιώνα στην περιοχή της Νέας Μάκρης, στο όρος των Αμώμων. Εδώ αγωνίστηκαν πολλοί άγιοι ασκητές, οι οποίοι αφιέρωσαν τις ψυχές και τις ζωές τους στον Θεό, εξ ού και το όνομα του όρους.

Ο Κωνσταντίνος σε ηλικία 14 ετών εισήλθε σε μοναστήρι. Στα 18 του εκάρη μοναχός με το όνομα Εφραίμ και τιμήθηκε με το μέγα χάρισμα της ιεροσύνης

Στα 18 του χρόνια, ο Κωνσταντίνος εκάρη μοναχός με το όνομα Εφραίμ και τιμήθηκε με το μέγα χάρισμα της ιεροσύνης. Ο άγιος Εφραίμ έζησε τη μοναχική του ζωή μέσα στα τείχη της μονής, και τα 28 αυτά χρόνια, σαν άγγελος. Καθώς βρισκόταν κοντά στους πατέρες ασκητές, προσπαθούσε να μιμηθεί τους αγώνες τους και, χωρίς να λυπάται τον εαυτό του, εργαζόταν για τον Θεό, για όλη την μοναστική αδελφότητα και για τους απλούς ανθρώπους. Με την ευλογία του ηγουμένου και του πνευματικού του, εγκατέλειπε κατά διαστήματα το μοναστήρι, ανέβαινε σε υψηλότερα μέρη του Όρους των Αμώμων, όπου σε μια μικρή σπηλιά αφιερωνόταν σε παρατεταμένη προσευχή και σε αυστηρότερη άσκηση. Έτσι αύξανε πνευματικά, και η χάρη του Θεού παρέμενε μαζί του. Ο Πανάγαθος Θεός, βλέποντας τους κόπους του, του έδωσε έναν ιδιαίτερο δρόμο για την επίτευξη ακόμη μεγαλύτερης αγιότητας και δόξας του Θεού μέσω του στεφάνου του μαρτυρίου. Ο πατήρ Εφραίμ προετοιμαζόταν για αυτό το αγώνισμα. Ήξερε ότι το μαρτύριο είναι η εκούσια αποδοχή των παθημάτων και του θανάτου για την πίστη στον Χριστό. Το μαρτύριο έχει τεράστια σημασία για τον Χριστιανισμό. Μας υπενθυμίζει ότι η πίστη απαιτεί θυσία και σθένος. Το μαρτύριο είναι η αρχαιότερη μορφή αγώνα στην Εκκλησία του Χριστού, του οποίου την αρχή είχε κάνει ο ίδιος ο Σωτήρας.

Το 1424 οι Τούρκοι επιτέθηκαν στην Ιερά Μονή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου, την κατέστρεψαν και, με τη χαρακτηριστική τους μανία, όρμησαν στον ηγούμενο και σε όλη την αδελφότητα του μοναστηριού, βασανίζοντας ανελέητα και σκοτώνοντας τους πάντες. Εκείνο τον καιρό ο πατήρ Εφραίμ βρισκόταν σε σπηλιά στο βουνό και επέστρεψε στο μοναστήρι μόλις την επόμενη μέρα. Βρήκε στην αυλή μια θάλασσα αίματος και τα νεκρά σώματα όλων των δολοφονημένων πατέρων, τέλεσε την εξόδιο και την ταφή των αδελφών του μοναχών.

Ο πατήρ Εφραίμ δεν φοβήθηκε τίποτα και συνέχισε να ζει εκεί μόνος του. Όμως, ένα χρόνο μετά τη μεγάλη σφαγή, οι Οθωμανοί στρατιώτες επέστρεψαν στο μοναστήρι και συνέλαβαν τον μοναδικό μοναχό. Την ημέρα των γενεθλίων του, στις 14 Σεπτεμβρίου, άρχισαν τα φοβερά βασανιστήρια για τον Χριστό, βασανιστήρια ανελέητα και τρομερά. Σήμερα είναι αδύνατο να απαριθμήσουμε και να περιγράψουμε με λόγια όλα εκείνα τα φρικτά που επινοούσαν οι δήμιοι, για να αναγκάσουν τον πατέρα Εφραίμ να απαρνηθεί την πίστη του στον Χριστό. Για οκτώμισι ολόκληρους μήνες, υποφέροντας φρικτό σωματικό πόνο, ο πατήρ Εφραίμ προσευχόταν στον Θεό να του χαρίσει θάρρος και σθένος. Για να αντέξει τα πάντα για χάρη της αγάπης προς τον Χριστό, επαναλάμβανε τα λόγια: «Τίς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ; θλῖψις ἢ στενοχωρία ἢ διωγμὸς ἢ λιμὸς ἢ γυμνότης ἢ κίνδυνος ἢ μάχαιρα; … ἀλλ᾿ ἐν τούτοις πᾶσιν ὑπερνικῶμεν διὰ τοῦ ἀγαπήσαντος ἡμᾶς».

Οι άπιστοι βασανιστές ήταν έξαλλοι λόγω της ακλόνητης πίστης του στον Ιησού Χριστό. Συνειδητοποιώντας ότι δεν θα απαρνηθεί ποτέ την ορθόδοξη πίστη και την αφοσίωσή του στον Σωτήρα του κόσμου, οι βασανιστές είχαν πλήρως εξοργισθεί. Μεσα στη διαβολική τους οργή επινόησαν ένα νέο και φρικτότατο βασανιστήριο: για να κάνουν τον θάνατο του Αγίου Εφραίμ πιο οδυνηρό, οι δήμιοι αποφάσισαν να τον κρεμάσουν ανάποδα σε ένα δέντρο, το οποίο σώζεται μέχρι σήμερα, και συνέχισαν να διαπερνούν το βασανισμένο σώμα του με σπαθιά. Ο άγιος προσευχόταν αδιάκοπα και υπέμενε αυτόν τον φρικτό πόνο, αλλά η παντοδύναμη και μεγάλη χάρη του Κυρίου και της Θεοτόκου του έδινε τη δύναμη να αντέξει όλα τα σωματικά βασανιστήρια στα οποία τον υποβάλλαν οι Οθωμανοί. Το αίμα του χύθηκε για τον Χριστό από τα χέρια των άπιστων και βλάσφημων Αγαρινών, οι οποίοι κάρφωσαν τα χέρια και τα πόδια του στον κορμό μιας μουριάς και του έμπηξαν πυρακτωμένο ξύλο στην κοιλιά. Το αιματοβαμμένο σώμα του άρχισε να καίγεται, και έτσι παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο, στον οποίο είχε αφιερωθεί από νεαρή ηλικία. Πριν από 600 χρόνια, στις 9 το πρωί της Τρίτης 5 Μαΐου 1426, ο Άγιος Οσιομάρτυς Εφραίμ έκλεισε τα σωματικά του μάτια και παρέδωσε την αγία ψυχή του στον Κύριο Ιησού Χριστό. Ήταν τότε 42 ετών. Ο πατήρ Εφραίμ υπέστη τα μεγαλύτερα σε διάρκεια και τα πιο φρικτά βασανιστήρια που είναι γνωστά στην ιστορία της Εκκλησίας, όπως τονίζεται στις ελληνικές πηγές.

Η ηγουμένη Μακαρία (Δεσύπρη). Φωτογραφία: μοναχή Χριστίνα Ωκεανίτισσα

Στη συνέχεια ακολούθησαν πέντε αιώνες σιωπής, μέχρι που η ηγουμένη Μακαρία (Δεσύπρη) αναστήλωσε το ιερό μοναστήρι και ανακάλυψε με θαυματουργό τρόπο τα ιερά λείψανα, τα οποία «έγιναν φάρμακο για κάθε πάσχοντα» σε κάθε γωνιά του κόσμου.

Το 1945, ο Κύριος οδήγησε με θαυμαστό τρόπο τη μοναχή Μακαρία στην περιοχή της Νέας Μάκρης, στο μοναστήρι της Παναγίας. Η κατάσταση ήταν απογοητευτική, αλλά ανάμεσα σε αυτά τα θλιβερά ερείπια η μητέρα Μακαρία αισθάνθηκε τη μεγάλη χάρη του Θεού και διέκρινε την ιδιαίτερη αγιότητα αυτού του ευλογημένου τόπου. Εγκαταστάθηκε στο κατεστραμμένο κτίριο και παρέμεινε για πάντα ανάμεσα σε αυτά τα ιερά ερείπια. Η γερόντισσα Μακαρία αντιμετώπισε πολλές και διάφορες δοκιμασίες και δυσκολίες, αλλά ο Θεός, με το έλεός Του, την προστάτευε. Η μητέρα Μακαρία προσευχόταν συνεχώς για το κατεστραμμένο μοναστήρι και επιθυμούσε να αναγεννήσει τη μοναστική κοινότητα. Με δάκρυα στα μάτια ικέτευε τον Θεό, λέγοντας: «Κύριε, αξίωσέ με, την ανάξια, την τιμή να δω τα λείψανα ενός από τους πατέρες που κάποτε ζούσαν εδώ». Μια μέρα, την ώρα που καθάριζε τα ερείπια του μοναστηριού, το Άγιο Πνεύμα της το αποκάλυψε αυτό, και μέσα στην καρδιά της άκουσε τα λόγια: «Σκάψε σε αυτό το μέρος, και θα βρεις αυτό που ψάχνεις».

Στις 3 Ιανουαρίου του 1950, ημέρα Τρίτη, στις 9 το πρωί, ο Θεός φανέρωσε στον κόσμο τα λείψανα του Αγίου Εφραίμ. Εκείνη τη στιγμή, μια ασυνήθιστα έντονη ευωδία απλώθηκε σε ολόκληρο το μοναστήρι. Η γερόντισσα θυμόταν ότι έπεσε ευλαβικά στα γόνατα, αγκάλιασε τα λείψανα του αγίου και ένιωσε βαθιά, με όλη της την ψυχή, το βάρος των μαρτυρικών δοκιμασιών του, τα μεγάλα και αβάσταχτα βασανιστήρια και τα μαρτύριά του. Με δάκρυα δόξασε τον Θεό για το μεγάλο δώρο Του και για το γεγονός ότι βρήκε έναν τεράστιο θησαυρό – τα λείψανα του μεγάλου νεουφανούς αγίου. Για περισσότερα από 500 χρόνια, το σώμα του Αγίου Εφραίμ βρισκόταν κάτω από το έδαφος, σε βάθος δύο μέτρων, και παρέμενε άφθαρτο. Η γερόντισσα αφαίρεσε σταδιακά το χώμα από τα ιερά λείψανα, αλλά λόγω βροχής αναγκάστηκε να διακόψει τη δουλειά της. Βράδιασε. Πήγε να διαβάσει την εσπερινή ακολουθία, όταν ξαφνικά άκουσε βήματα, καθαρά και ρυθμικά. Η ηγουμένη θυμάται: «Ένιωσα με όλη μου την καρδιά ότι αυτός ο άνθρωπος είχε ισχυρό χαρακτήρα και μεγάλη πνευματική δύναμη». Εκείνη τη στιγμή, όπως έλεγε η γερόντισσα, το αίμα είχε παγώσει στις φλέβες της. Και τότε ακούστηκε μια φωνή: «Μέχρι πότε θα με κρατάς εκεί;» Όταν γύρισε, είδε τον άγιο. Στο αριστερό του χέρι κρατούσε ένα έντονο φως, ενώ με το δεξί την ευλογούσε. Η ψυχή της μητέρας Μακαρίας γέμισε από απέραντη χαρά και παρηγοριά, ο φόβος εξαφανίστηκε εντελώς, και είπε: «Συγχώρεσέ με, άγιε πατέρα. Αύριο, μόλις ο Θεός στείλει την αυγή στη γη, θα φροντίσω τα ιερά σου λείψανα». Μετά από αυτά τα λόγια, ο άγιος εξαφανίστηκε αμέσως. Το πρωί, με ευλάβεια, τοποθέτησε τα λείψανα σε μια ειδική κόγχη στο ιερό και άναψε μπροστά τους ένα ακοίμητο καντήλι. Την ίδια μέρα είδε στον ύπνο της την εικόνα του ίδιου μοναχού. Στεκόταν αριστερά από τα ιερά λείψανα και με το ένα χέρι κρατούσε σφιχτά μια ασημένια εικόνα. Η γερόντισσα Μακαρία άναψε την καλύτερη και την πιο όμορφη λαμπάδα. Την ίδια στιγμή άκουσε τη φωνή του αγίου: «Σ’ ευχαριστώ πολύ. Με λένε Εφραίμ».

Για περισσότερα από 500 χρόνια, το σώμα του Αγίου Εφραίμ βρισκόταν κάτω από το έδαφος, σε βάθος δύο μέτρων, και παρέμενε άφθαρτο

Αργότερα, η μητέρα Μακαρία θα διηγηθεί αυτό το όραμα στον Φώτη Κόντογλου, γνωστό σε ολόκληρο τον ορθόδοξο κόσμο αγιογράφο και συντηρητή έργων τέχνης, με το έργο του οποίου συνδέεται η αναβίωση του βυζαντινού ρυθμού στην Ελλάδα. Το 1964 θα φιλοτεχνήσει την πρώτη εικόνα του Αγίου Εφραίμ. Η εικόνα έχει δημιουργηθεί με μια ιδιαίτερη τεχνική – με κάρβουνο. Η απεικόνιση δημιουργήθηκε με βάση την διήγηση της γερόντισσας Μακαρίας, μετά την εμφάνιση του Αγίου Εφραίμ, όταν ο άγιος έδωσε λεπτομερείς οδηγίες για το πώς ακριβώς έπρεπε να φιλοτεχνηθεί η εικόνα του.

Κατά τη διάρκεια της ανέγερσης της Μονής, ο Άγιος Εφραίμ εμφανίστηκε πολλές φορές στη μητέρα Μακαρία σε όνειρα και οράματα, αποκαλύπτοντάς της λεπτομέρειες για τη ζωή του, τους αγώνες του, τα βασανιστήριά του και τον θάνατό του επί της γης. Αργότερα εμφανίστηκε και σε ορισμένες άλλες μοναχές, οι οποίες μετά το 1950 περιέβαλλαν τη γερόντισσα Μακαρία και σχημάτισαν τη μοναστική αδελφότητα του αναγεννημένου μοναστηριού της Παναγίας στη Νέα Μάκρη. Εμφανίστηκε επίσης σε πολλούς χριστιανούς και παιδιά του ορφανοτροφείου. Τόσο σε όσους γνώριζαν για αυτόν, όσο και σε όσους δεν γνώριζαν τίποτα για την ύπαρξη του νεοφανούς αγίου. Από τις διηγήσεις του Αγίου Εφραίμ σταδιακά έγιναν γνωστά τα βασικά βιογραφικά στοιχεία και διάφορα γεγονότα σχετικά με τα παθήματά του και τον μαρτυρικό θάνατό του. Αυτές οι λεπτομέρειες, σύμφωνα με τις μαρτυρίες πολλών ανθρώπων, συμπίπτουν πλήρως.

Ο Άγιος Εφραίμ έλαβε διάφορα πνευματικά χαρίσματα από τον Πανάγαθο Θεό και έχει μεγάλη παρρησία. Ως γρήγορος βοηθός, ανταποκρίνεται αμέσως σε όλα τα αιτήματά μας και τις ικεσίες μας σε περιπτώσεις ασθενειών, σε διάφορες καθημερινές δυσκολίες, θλίψεις και δοκιμασίες. Για πολλούς έγινε μεγάλος θαυματουργός και με το μαρτυρικό του αγώνα πιστοποίησε τη δύναμη του Χριστού, και αποτέλεσε δόξα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Σήμερα είναι γνωστός ως ο Άγιος Οσιομάρτυς Εφραίμ ο Νεοφανής, ο θαυματουργός της Νέας Μάκρης.

Τα λείψανα του Αγίου Εφραίμ. Φωτογραφία: Πρακτορείο «Βασιλική»

Τα τελευταία 60 χρόνια, ο Άγιος Εφραίμ έχει γίνει αγαπητός στον ορθόδοξο λαό. Εκατοντάδες πιστοί επισκέπτονται καθημερινά το μοναστήρι του και προσεύχονται μπροστά στα ιερά λείψανά του. Κατά χάρη Θεού και με τις αδιάκοπες προσπάθειες της ηγουμένης Μακαρίας, σήμερα είναι γνωστός σχεδόν παντού στην Ελλάδα και, ως σύγχρονη κολυμπήθρα του Σιλωάμ, προσφέρει σε όλους όσοι ζητούν θεραπεία και βοήθεια σε πολλά προβλήματα.

Ο Άγιος, με τη χάρη του Θεού, έχει ήδη επιτελέσει αναρίθμητα θαύματα για όλους όσοι ζουν σε αυτόν τον μεγάλο κόσμο και προσεύχονται σε αυτόν και τον αγαπούν. Η μητέρα Μακαρία συγκέντρωνε και κατέγραφε πληροφορίες σχετικά με τα θαύματα και τις εμφανίσεις του Αγίου Εφραίμ. Εξέδωσε μια συλλογή όλων αυτών των γεγονότων σε 10 τόμους. Μέχρι σήμερα η έκδοση έχει φτάσει τους 26 τόμους. Σύμφωνα με τη βαθύτατα αξιοσέβαστη ηγουμένη Μακαρία (Δεσύπρη), αυτή ήταν η επιθυμία του ίδιου του Αγίου Εφραίμ: «Μην κρύβετε τα θαύματά μου, να μιλάτε, να τα διηγείστε!» Συχνά επέπληττε αυστηρά όλους εκείνους που δεν εκτελούσαν τις ευλογίες του και απέκρυπταν τη βοήθεια και την ευσπλαχνία που τους είχε προσφέρει μέσω διαφόρων θαυμάτων και θεραπειών. «Θα κάνω πολλά θαύματα, ώστε πολλοί άνθρωποι να πιστέψουν και να σωθούν», – αυτά είναι λόγια του Αγίου Εφραίμ.

Στη γυναικεία Ιερά Μονή του Ιερού Μανδηλίου και της Παναγίας των Βλαχερνών συλλέγουν μαρτυρίες σχετικά με τη βοήθεια του Αγίου Εφραίμ. Στο διάστημα δύο χρόνων έχουν συγκεντρωθεί πάνω από 80 τέτοιες μαρτυρίες

Περάν αυτών, στη γυναικεία Ιερά Μονή του Ιερού Μανδηλίου και της Παναγίας των Βλαχερνών συλλέγουν με ξεχωριστή επιμέλεια προσωπικές μαρτυρίες ανθρώπων σχετικά με τη βοήθεια και τις θεραπείες που έλαβαν από τον άγιο Εφραίμ. Στο διάστημα δύο χρόνων έχουν συγκεντρωθεί πάνω από 80 τέτοιες μαρτυρίες. Πολλοί πιστοί επισημαίνουν ότι, όταν έρχονται να προσευχηθούν, να αγοράσουν εικόνες και λάδι από τον άγιο οσιομάρτυρα, αισθάνονται τη βοήθεια και την ανάγκη για τη μεσιτεία του προς τον Θεό. Οι άνθρωποι συνειδητοποιούν ότι στη ζωή τους εμφανίστηκε ένας θαυμαστός άγιος και, αφού τον γνώρισαν και τον συνάντησαν, δεν μπορούν και δεν θέλουν να διακόψουν αυτόν τον πνευματικό δεσμό.

Άγιε Μεγαλομάρτυρα Εφραίμ, πρέσβευε υπέρ ημών!