Άγιον όρος ή Άι-φον?

Οχηματαγωγό «Ουρανούπολις» – Άθως «Άξιον Εστί». Φωτογραφία: Ντμίτρι Κιριούχιν. Λήψη από την προβλήτα της μονής Ζωγράφου

Αυτή είναι μια ιστορία ενός καλλιτέχνη ζωγράφου που εργάζεται σε κάποιο μετόχι ενός μοναστηριού στην Αγία Πετρούπολη. Το όνομά του είναι Αντρέι. Λόγω του επαγγέλματός του, χρειαζόταν ένα άι-φον για να φωτογραφίζει εικόνες. Δεδομένου ότι ο Αντρέι εργαζόταν ανιδιοτελώς σε όλη του τη ζωή και έπαιρνε πάντα πολύ λίγα για τη δουλειά του, ήταν πολύ δύσκολο γι αυτόν να εξοικονομήσει χρήματα για να αποκτήσει αυτό το εισαγόμενο εργαλείο. Ωστόσο, τελικά συγκέντρωσε 35 χιλιάδες. Πήγε σε ένα αρκετά λιτό κατάστημα ηλεκτρονικών υπολογιστών, διάλεξε το μοντέλο που χρειαζόταν και πήγε στο ταμείο. Ο Αντρέι έδωσε τα τίμια και δουλεμένα ρούβλια του και κάθισε να περιμένει την απόδειξη πληρωμής. Ξαφνικά συνέβη κάτι απροσδόκητο. Η νεαρή πωλήτρια είπε αμήχανα:

– Λυπούμαστε, η πληρωμή σας δεν ολοκληρώθηκε.

– Πώς δεν ολοκληρώθηκε; – Ο Αντρέι δεν κατάλαβε.

– Δεν λειτουργεί, αυτό είναι όλο. Θα καλέσω έναν ειδικό τώρα. Θα μπορούσατε να περιμένετε λίγο;

Ο Αντρέι κατάλαβε, ότι αυτό δεν είναι τυχαίο. Πριν την αγορά, σκέφτηκε ότι θα ήταν ωραίο να χρησιμοποιήσει αυτά τα χρήματα για να πάει στον Άθωνα, για να προσκυνήσει τον Οίκο της Υπεραγίας Θεοτόκου και τα ιερά του. Ωστόσο, πίστευε ότι το καθήκον ήταν κάτι περισσότερο και ότι για την υπηρεσία του ως αγιογράφου ήταν απαραίτητο ένα άι-φον. Αλλά τώρα, πάνω σε αυτό το τεχνικό πρόβλημα, είδε τη δεξιά χείρα του Κυρίου. Πήρε αποφασιστικά το ποσό που έδωσε και είπε στην πωλήτρια: «Συγγνώμη, βιάζομαι». Από το ηλεκτρονικό κατάστημα πήγε στο εκδοτήριο, όπου αγόρασε εισιτήριο για Θεσσαλονίκη.

Ο Άθως τον υποδέχτηκε με τη γενναιόδωρη πρασινάδα του, τη ζέστη και την ευωδιαστή δροσιά των εκκλησιών του. Ο Αντρέι ξεκίνησε το ταξίδι του από τη Μονή Παντελεήμονα, όπου προσκύνησε την κάρα του θεράποντος αγίου Παντελεήμονος, περπάτησε σε πολλές άλλες και τελικά αποφάσισε να σταματήσει στη μονή Βατοπεδίου, για την οποία είχε ακούσει πολλά καλά λόγια. Εκεί τον χαιρέτησαν φιλόξενα, τον τάισαν και αμέσως του έδωσαν υπακοή να τοποθετήσει ευλαβικά στη θήκη την Αγία Ζώνη, που ήταν αφιερωμένη στην Υπεραγία Θεοτόκο. Ήταν το 2011, όταν οι αδελφοί της μονής Βατοπεδίου ετοιμάζονταν να φέρουν τη Ζώνη στη Ρωσία και προετοίμαζαν δώρα για τους πιστούς Ρώσους. Υπήρχαν πολλές ζώνες και στο τέλος της ημέρας ο Αντρέι μετά βίας μπορούσε να συρθεί στο κρεβάτι από την κούραση. Όμως νωρίς το πρωί, σφίγγοντας τον αέρα με τα δόντια του, σηκώθηκε για να παρευρεθεί στον Όρθρο και στη Λειτουργία, αν και δεν ήξερε ούτε λέξη ελληνικά. Παρ' όλα αυτά, ο Αντρέι καταλάβαινε τα πάντα και με όλη του την καρδιά αντιλήφθηκε την ομορφιά της αθωνικής μοναστικής λατρείας, θυμίζοντας τα λόγια του διάσημου κριτικού τέχνης της Αγίας Πετρούπολης Β.Ν. Μπούλκιν: «Ομορφιά είναι η αλήθεια».

Οι ευλογημένες μέρες της ζωής στον Άθωνα πέρασαν γρήγορα και με μεγάλη λύπη ο Αντρέι αποχωρίστηκε τις ακροθαλασσιές του. Μερικές φορές φανταζόταν πώς θα έφτανε σε ένα δωμάτιο ενός ξενοδοχείου της Ουρανούπολης και θα σωριαζόταν στο κρεβάτι, πώς θα έκανε ηλιοθεραπεία στην παραλία, πώς θα κολυμπούσε... Αλλά, περιέργως, ο Αντρέι δεν ήθελε να απολαύσει κανένα από τα οφέλη της τουριστικής ζωής, ούτε καν να κοιμηθεί. Παρασύρθηκε ακαταμάχητα ο νους πίσω στον Άθωνα...

Οι ευλογημένες μέρες της ζωής στον Άθωνα πέρασαν γρήγορα και με μεγάλη λύπη ο Αντρέι αποχωρίστηκε τις ακροθαλασσιές του

Ο Αντρέι επέστρεφε στην Αγία Πετρούπολη μέσω της Μόσχας. Ενώ περίμενε την πτήση, τηλεφώνησε στον παιδικό του φίλο, έναν επιτυχημένο πλέον επιχειρηματία. Σε αντίθεση με τους ήρωες του Τσέχοφ, η διαφορά στο πάχος των πορτοφολιών τους δεν επηρέασε την παλιά τους φιλία.

Συναντήθηκαν.

– Χρειάζεσαι άι-φον; Μπορώ να σου δωρίσω το έκτο μοντέλο.

– Λοιπόν, και σε σένα τι θα απομείνει; – ρώτησε σαστισμένος ο Αντρέι.

– Αγόρασα ήδη το έβδομο. Καταλαβαίνω ότι είμαι λαίμαργος, αλλά στο περιβάλλον μου είναι αδύνατο να κάνω διαφορετικά. Δεν θα με καταλαβαίνουν. Ορίστε.

Και του παρέδωσε το κουτί. Ο Αντρέι, ευχαριστώντας τον ντροπαλά, το άνοιξε και δεν πρόφτασε να βγάλει ούτε αχ. Ο δίδυμος του άι-φον της Αγίας Πετρούπολης τον κοιτούσε. Αυτός ο ίδιος...

Για μια στιγμή, μπροστά στα μάτια του νου του, τα λόγια του Ευαγγελίου έλαμψαν με χρυσά γράμματα: «Ζητήστε πρώτα απ΄όλα τη Βασιλεία του Θεού και τη δικαιοσύνη του και όλα αυτά θα σας ακολουθήσουν» (Ματθαίου, κεφ.6.33).